Τα παραδοσιακά Νανουρίσματα είναι τραγούδια που σίγουρα οι μεγαλύτεροι θυμούνται αλλά λόγω των ρυθμών της ζωής τους, τα έχουν ξεχάσει.

Η αναφορά σε αυτά πραγματώνεται για να τα μάθουν όσες νέες μανούλες επιθυμούν να νανουρίσουν τα πλασματάκια τους , όπως μεγάλωσαν αυτές ή όπως θα θέλουν αυτές να τα μεγαλώσουν.

Νούμερο 1

Ύπνε, που παίρνεις τα παιδιά,
έλα πάρε και τούτο,
μικρό μικρό σου το ‘δωκα,
μεγάλο φέρε μου ‘το·
μεγάλο σαν ψηλό βουνό,
ίσιο σαν κυπαρίσσι
κι οι κλώνοι του ν’ απλώνονται
σ’ ανατολή και δύση.

Νούμερο 2

Κοιμήσου συ, μωράκι μου, σε κούνια καρυδένια,
σε ρουχαλάκια κεντητά και μαργαριταρένια.

Έλα, Χριστέ και Παναγιά, και πάρ’ το στους μπαξέδες
και γέμισε τους κόρφους του λουλούδια, μενεξέδες.

Κοιμήσου συ, παιδάκι μου, κι η μοίρα σου δουλεύει
και το καλό σου ριζικό σού κουβαλεί και φέρνει.

Κοιμάται νιο, κοιμάται νιο, κοιμάται νιο φεγγάρι,
κοιμάται το παιδάκι μου στ’ άσπρο το μαξιλάρι.

Νούμερο 3

Νάνι νάνι, νάνι νάνι
ύπνον ήσυχο να κάνει.
Να κοιμάται να μερώνει,
να ξυπνά να μεγαλώνει·
να κοιμάται σαν τ’ αρνάκι,
να ξυπνά σαν τ’ αηδονάκι.
Μην πατάτε, μη βροντάτε·
το παιδάκι μου κοιμάται…

Νάνι, θά ‘ρθει η μάνα σου
απ’ το δαφνοπόταμο
κι από το γλυκό νερό,
να σου φέρει λούλουδα,
λούλουδα, τριαντάφυλλα
και μοσκογαρούφαλα.

Νούμερο 4

Κοιμήσου συ, μωράκι μου, σε κούνια καρυδένια,
σε ρουχαλάκια κεντητά και μαργαριταρένια.

Έλα, Χριστέ και Παναγιά, και πάρ’ το στους μπαξέδες
και γέμισε τους κόρφους του λουλούδια, μενεξέδες.

Κοιμήσου συ, παιδάκι μου, κι η μοίρα σου δουλεύει
και το καλό σου ριζικό σού κουβαλεί και φέρνει.

Κοιμάται νιο, κοιμάται νιο, κοιμάται νιο φεγγάρι,
κοιμάται το παιδάκι μου στ’ άσπρο το μαξιλάρι.

Ο ύπνος τρέφει τα μωρά κι η υγειά τα μεγαλώνει
και η κυρά η Παναγιά τα καλοξημερώνει.

Νούμερο 5

Kοιμάται το τριαντάφυλλο κοντά στη μαντζουράνα,
κοιμάται το παιδάκι μου με τη γλυκιά του μάνα.

Kοιμάται το παιδάκι μου στην αργυρή του κούνια,
στην αργυρή και στη χρυσή και στη μαλαματένια.

Kοιμήσου συ, παιδάκι μου, κι εγώ σε νανουρίζω,
κι εγώ την κούνια σου κουνώ, γλυκά να σε κοιμίζω.

Kοιμήσ’ αστρί, κοιμήσ’ αυγή, κοιμήσου, νιο φεγγάρι,
κοιμήσου, κυρά θάλασσα με το χρυσό σου ψάρι.

[πηγή: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος πρώτο, δεύτερο και τρίτο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975 και Mάρκος Aυγέρης, M.M. Παπαϊωάννου, B. Pώτας, Θρ. Σταύρου, H ελληνική ποίηση ανθολογημένη, τ. Γ΄, Kυψέλη, Αθήνα 1959 ]

Σχετικά Άρθρα

Τα Χριστούγεννα μαζί με την Πρωτοχρονιά αποτελούν διαχρονικά μια εκ των δύο σημαντικότερων ...
syllogoi
3 Δεκεμβρίου 2019
Κάθε περιοχή της Ελλάδας αυτές τις γιορτινές μέρες αναβιώνει τα δικά της έθιμα και παραδόσεις που ...
syllogoi
3 Δεκεμβρίου 2019
Λίγο πριν αφήσουμε πίσω μας τον »Παλιό τον χρόνο» σκεφτήκαμε να σας μεταφέρουμε μερικά από τα ...
syllogoi
3 Δεκεμβρίου 2019